Зургаан жилийн тэртээ ажлын санал авч виз мдүүлээд бүхэл бүтэн 2 сар хүлээсний эцэст бүх зүйл ногоон гэрлээр явж, шинэ ажлаас онгоцны билетээ гардан авч байсан жаргалтай зун цаг байсан сан.
Харь холын хүний газар луу явнаа гээд шийдчихсэн, өөрийн гэх хэдэн ном, хувцас /тэр нь тэгээд уурхайн голдуу/, ганц хуучин компүүтэрээ чирээд, өөрийн амьдралаа 2хон чумдаанд багтааж хийгээд Шинэ Зеланд гэдэг улсын тухай огтоос мэдлэггүй шахуу гарч ээждээ үнсүүлээд ниссэнээс хойш даруй 6 жил өнгөрсөн байх юм.
Сайхан дурсамжийг бүтээж буй суугуул орондоо талархая юу.
-
Өчигдөрхөн л зулай дээрээс төөнөөд, уурхайгаар хэсэгхэн алхахад л халууцуулаад байсан нар өнөөдөр ичимхий сар шиг зузаан үүлний цаагуур нууг...
-
Коммент бичих санаатай зөндөө оролдов, орохгүй юм юуных вэ? Тэжээвэр амьтад чинь тэгээд байнга гэртээ хайрлаад л эрхлээд л бас намайг аргад...
-
9 сар маань дууслаа. Цаг хугацаа бас арай л хурдан уу үгүй юу? Эргэж харахын завгүй, гүйлтээс авсан гэмтэлээ эдгээж амжаагүй байтал сар дуу...
No comments:
Post a Comment